عشق عشق مي آفريند.
عشق زندگي مي بخشد.
زندگي رنج به همراه دارد.
رنج دلشوره مي آفريند.
دلشوره جرأت مي بخشد.
جرأت اعتماد به همراه دارد.
اعتماد اميد مي آفريند.
اميد زندگي مي بخشد.
عشق عشق مي آفريند.
و از عشق مردن ....
سفريست به سوي خدا

 

در هر باد طنين صداي تو بود
    بر هر خاک رد پاي تو فرو رفته بود
               و در هر آب انعکاس سيمايت
                        در هر آتش گرمي دستانت
آنگاه که من
    کوچه به کوچه
            خانه به خانه
                     نشان تو مي خواستم

 

 

با هزار و يک ترفند شاخه گلي مصنوعي را در ميان گلهاي شاداب گلدانت پنهان کردم،

 و در دفتر خاطراتت نوشتم:

«تو را دوست دارم، خواهم داشت تا زماني که آخرين گل پژمرده شود...»

دیوارهای خالی اتاقم را
از تصویرهای خیالی او پر می‌کنم
خدای من زیباست
خدای من رنگین کمان خوشبخت ست
که پشت هر گریه
انعکاسش را
روی سقف اتاق می‌بینم
من هیچ
با زبان کهنه صدایش نکرده‌ام
و نه لای بقچه پیچ سجاده رهایش
او در نهایت اشتیاق به من عاشق شد و
من در نهایت حیرت حالا
گاه گاهی که به هم خیره می شویم
تشخیص خدا و بنده چه سخت است