وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ

 بگو پروردگارا مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين مهمان‏نوازانى

صداي چک چک اشکهايت را از پشت ديوار زمان مي شنوم

و مي شنوم که چه معصومانه در کنج سکوت شب ‌،

 براي ستاره‌ها ساز دلتنگي مي‌زني و من مي‌شنوم

 مي‌شنوم هياهوي زمانه را که تو را از پريدن و پرکشيدن باز مي دارد

 آه ، اي شکوه بي پايان اي طنين شور انگير من مي شنوم

به آسمان بگو که من مي کنم ! هر آنچه تو را شکسته

و مي‌شنوم هر آنچه در سکوت تو نهفته

کاش مي ديدم چيست آنچه از کلام تو تا عمق وجودم جاريست!

صداي قلب تو را، پشت آن حصار بلند هميشه مي‌شنوم

من در آن لحظه که صداي موسيقي احساس تو را مي‌شنوم

برگ خشکيده ايمان را در پنجه باد رقص شيطاني خواهش را در آتش سب!

نور پنهاني بخشش را در چشمه مهر مي‌بينم.....

کاش مي‌گفتي چيست آنچه از کلام تو، تا عمق وجودم جاريست

 ديدی غزلی سرود؟
عاشق شده بود.
انگار خودش نبود
عاشق شده بود.
افتاد.شکست . زير باران پوسيد
آدم که نکشته بود .
عاشق شده بود

 دلم غمگين

 نگام ابري

چشام بارون

 صدام ابري

 طلوع عشق من بي‌رنگ

غروب گريه‌هام ابري

منو دلتنگيه گريه

به روي شونه‌هاي تو مي شم بارون دلتنگي

مي بارم ازچشاي تو

نمي‌خوام بي تو دنيا  رو

با گلها وبا گلدون‌هاش

نمي‌خوام بي توفردا رو

با تابستون‌ها زمستون‌هاش

وقتي خواستي بدوني کسي دوست داره

تو چشماش زول بزن تا عشق رو تو چشماش ببيني .

اگه نگات کرد عاشقته.

  اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره.

                   اگه سرشو انداخت پايين و يه لحظه رفت تو فکر

 بدون بدونه تو ميميره

و اگر هم خنديد بدون اصلا دوستت نداره