می‌رسد روزی که فریاد وفا را سر کنی

می‌رسد روزی که احساس مرا باور کنی

می‌رسد روزی که نادم باشی از رفتار خود

خاطرات رفته‌ام را مو به مو از بر کنی

می‌رسد روزی که تنها ماند از من یادگار

نامه‌های کهنه‌ای را که به اشکت تر کنی

 می‌رسد روزی که صبرت سر شود در پای من

آن زمان احساس امروز مرا باور کنی

 زندگی یعنی صدای ناز عشق

مرگ یعنی لحظه پرواز عشق

زندگی بی عشق هرگز زنده نیست

بی طرف بودن کجایش زندگی ست

 من گریزانم از این خسته‌ترین شکل حیات

و از این غربت تلخ که به اجبار به پایم بستند

می‌گریزم از شب  می‌گریزم از عشق

و تو ای پاکترین خاطره‌ها

همه جا در پی تو می‌گردم

                                                                   دوستت دارم